Ehsan Alikhani

«روزگارِ خوبی نیست اما ما هنوز برای روزهای خوب جا نگه داشته‌ایم»

‎هفده سال پیش.... هفده سال پیش، مرتضی مهرزاد را در «ماه عسل» دیدم پسری که سال‌ها خودش را از نگاه آدم‌ها پنهان کرده بود… هفده سال گذشت. یک شب بارانی پاییزی، اتفاقی در چالوس دوباره دیدمش. فقط یک شب مانده به اعزامش به ژاپن برای مسابقات پاراآسیایی. این بار روبه‌روی من، آن پسرِ خانه‌نشینِ هفده سال پیش نبود؛ یکی از پرافتخارترین قهرمانان والیبال نشسته‌ی جهان ایستاده بود، با مدال‌هایی که هرکدام قصه‌ی سال‌ها جنگیدن‌اند. مرتضی محبت می‌کند و از «ماه عسل» و آن شب می‌گوید… اما به خودش هم گفتم؛ تو مدیون هیچ‌کس نیستی رفیق. شاید آن شب فقط یک در باز شد، اما این تو بودی که از آن عبور کردی، جنگیدی، قهرمان شدی و کاری کردی که حالا یک دنیا به احترامت بایستد. سهم اصلی این قصه برای خودت است، استعدادت، اراده‌ات و مادری که تمام این سال‌ها کنارت ایستاد. چه خوب که هفده سال بعد، در یک شب بارانی، درست قبل از رفتنت برای یک افتخار دیگر، دوباره دیدمت. بهت افتخار می‌کنیم مرتضی🥇🏆❤️ اون صدای خنده های عجیب در ابتدای ویدئو ، صدای محمود است و قابل حذف نبود 😂😎

ما فقط یکی از بزرگ‌ترین بازیگران تاریخ ایران را از دست ندادیم… یکی از آدم‌های مهم و خاطره ساز کودکی‌مان را از دست دادیم. ممنون برای تمام خنده هایی که به نسل ما هدیه دادی 🙏 خداحافط عمو اکبر ، خداحافظ… @akbarabdiofficialpage