تاریخ در عکس

سینما سعدی، خیابان شاه‌آباد (جمهوری) – حوالی سال ۱۳۳۹ در سال‌های قبل از دهه چهل خورشیدی، وقتی از میدان مخبرالدولهِ به سمت بهارستان می‌رفتی، روبه‌روی خیابان باغ سپهسالار به سالنی می‌رسیدی که نامش سعدی بود؛ این بنا در سال ۱۳۲۹ توسط عبدالحسین نوشین خریداری شد و او آن را از یک سالن معمولی به تئاتر سعدی تبدیل کرد؛ تئاتری که خیلی زود به یکی از مهم‌ترین مراکز اجرای نمایش در تهران بدل شد. چند سال بعد، تئاتر سعدی کاربری تازه‌ای پیدا کرد و دوباره «سینما سعدی» شد؛ سینمایی شناخته‌شده در مسیر پررفت‌وآمد شاه‌آباد. اما سرنوشت این بنا آرام نماند. در سال ۱۳۴۸ آتشی مهیب سالن را دربر گرفت و همه چیز را خاکستر کرد؛ پایانی تلخ برای یکی از خاطره‌سازترین سالن‌های هنری تهران. در عکس فیلم «دراکولا» با بازی کریستوفر لی (نسخه ۱۹۵۸ استودیوی همر) نمایش داده می‌شود. این فیلم یکی از مهم‌ترین آثار هارور کلاسیک است که تصویر مدرن خون‌آشام را شکل داد. لی با ظاهر سرد، قد بلند و نگاه نافذش، دراکولایی ترسناک اما جذاب ساخت که سال‌ها الگوی این شخصیت در سینما شد. فضای گوتیک، خونِ رنگی و بازی پرتنش لی، این فیلم را به یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های ترسناک قرن بیستم تبدیل کرد. #تهران #تهران_قدیم #تئاتر_سعدی #تهرانیکا @tehranica.info

«نمایی کم‌نظیر از تجریش در سال ۱۳۵۱؛ انبوه درختان واقعاً شگفت‌انگیز است و حجم سبزینۀ محله آدم را غافلگیر می‌کند. ماشین‌های رنگارنگی که در تصویر دیده می‌شوند هم حال‌وهوای خاصی دارند؛ برعکس امروز که بیشتر خودروها تنها در دو رنگ سیاه و سفید خلاصه شده‌اند. #تجریش #تهرانگردی # تهران_قدیم @tehranica.info

عکسی است یادگاری مربوط به ناصرالدین‌شاه قاجار در سفر به کلاردشت، همراه با غلامعلی‌خان عزیزالسلطان ( وسط ) که شاه دلبستگی فراوانی به او داشت؛ و نیز آقا علی آشتیانی، معروف به امین‌حضور ( چپ ) ، دوست و همدم گرمابه و گلستان شاه و خازنِ صرفِ جیبِ شاه که محمدحسن خان اعتمادالسلطنه درباره‌اش نوشته است: «در بی‌حیایی و بی‌تعصبی ضرب‌المثل است و در انسانیت و وفا از هر قلیلی اقل». «سه‌راه امین‌حضور» نیز نامی است منسوب به او. اما جدا از شخصیت‌های جالبی که در عکس دیده می‌شوند، نکته‌ای که جلب توجه می‌کند دستان شاه است. دستان ظریف و انگشتان کشیده و قلمی او که زنانه‌اند و می‌تواند بخشی از ویژگی‌های شخصیتی‌اش را بازتاب دهد؛ شاهی که شاید بیش از هر یک از شاهان و شاهزادگان قاجار، وقت خود را صرف هنرآموزی و پرداختن به ظرافت‌های هنری کرده بود.باریکی انگشتان و لطافت فرم آن‌ها، حالتی از نرمی، تربیت‌یافتگی و آشنایی با ظرافت‌های هنری را بیان می‌کند؛ انگار این دست‌ها بیشتر به نوشتن، طراحی‌کردن، ورق‌زدن آلبوم‌ها یا لمس ابزارهای هنری خو گرفته‌اند تا به کارها و رفتارهای خشن او. این انگشتان قلمی، با آرامش و اطمینان در کنار تن قرار گرفته‌اند؛چنان که می‌توان تصور کرد صاحبشان زمانی طولانی از روزگار خود را صرف دقّت، مشاهده و آموختن هنر کرده باشد—دست‌هایی که نه‌تنها عضوی از بدن، که بخشی از روحیهٔ زیبایی‌پسند و دنیای درونی او را بازگو می‌کنند. #قاجاریه #تهران #ناصرالدین_شاه