مادروکودک۲

زنك زدن وكفتن: «ما سركوجه تونيم، داريم ميايم اونجايه سربهتون بزنيم!» نه با استرس وهول هولكى افتادم به جمع كردنِ خونه، نه ازروى رودربايستى كفتم «بفرمایید منزل» ... فقط ازتكنيك «مرزبندي زمانی مكانى) استفاده كردم. خيلى خونسرد وبا روى خوش كفتم: «واى حقدر عالى! خيلى دوست داشتم ببينمتون، اما من اصلاً شرايط يذيرايى ندارم. ان شاء اللّه يه فرصت ديكَه با هما هنكى قبلى در خدمتتون هستم.» يشت خط جا خوردن... كفتن (باشه ااا اینجوریه؟؟» وقطع كردن. خونه ی تو، حريم امن توئه. قرارنيست «بى برنامكي) بقيه، تبديل بشه به «استرسٍ» زندكى تو. به قيمتِ اذيت شدنٍ خودت، ميزبانٍ خوبى نباش...

فقط کافیه به بار بیاد نسخه زندگیتو میپیچه😅😅😂 بنظرتون چشم نظر جواب میده؟😅

لنگ ظهره هنوز خوابی؟ آره عزیزم خوابم،حتی اگه گفتم نه بیدارم ،شما بدون الان زنگ زدی باصدای زنگ تو بیدار شدم