علمی، نجوم، کیهان شناسی، فیزیک

در مراسم رونمایی در ۱۵ اکتبر در تگزاس، یک نمونه اولیه از این خودرو از یک رمپ منحنی بالا رفت، به هوا پرتاب شد و دوباره روی چرخ‌هایش فرود آمد. فناوری مکش به خودرو کمک کرد تا به سطح رمپ بچسبد، در حالی که پیشرانه‌های گاز فشرده که با همکاری اسپیس‌ایکس توسعه داده شده‌اند، اجرای این حرکت هوایی را ممکن کردند. ماسک می‌گوید تولید این خودرو برای سال ۲۰۲۸ هدف‌گذاری شده است. این نمایش توانایی‌های نمونه اولیه را در شرایط کنترل‌شده نشان داد؛ اما هنوز مشخص نیست که کدام‌یک از این قابلیت‌ها در نسخه قابل خرید برای مشتریان ارائه خواهند شد و آیا استفاده از آن‌ها در جاده‌های عمومی تأیید می‌شود یا نه.

جهان ۱۳٫۸ میلیارد سال عمر دارد، اما قطر جهانِ قابل مشاهده به حدود ۹۲ میلیارد سال نوری می‌رسد. چطور چنین چیزی ممکن است؟ زیرا خودِ فضا در حال گسترش است. درحالی‌که نور میلیاردها سال به‌سمت ما در حرکت بوده، فضای میان کهکشان‌ها نیز به گسترش خود ادامه داده و باعث شده است کهکشان‌ها از ما دورتر شوند. امروزه برخی از دورترین کهکشان‌هایی که می‌توانیم مشاهده کنیم، تقریباً ۴۶ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند. و بخش شگفت‌انگیز ماجرا اینجاست: این فقط جهانِ قابل مشاهده است! کل جهان ممکن است بسیار بزرگ‌تر باشد و حتی شاید بی‌نهایت باشد.

مرز بین روز و شب که به آن «خط ترمیناتور» (Terminator Line) می‌گویند، یک مرز نامرئی است که نیمهٔ روشن زمین را از نیمه‌ای که در تاریکی قرار دارد، جدا می‌کند. با چرخش زمین، این مرز به‌طور مداوم در سراسر سیاره حرکت می‌کند؛ به‌طوری‌که در یک منطقه طلوع خورشید اتفاق می‌افتد، درحالی‌که منطقه‌ای دیگر غروب خورشید را تجربه می‌کند. از فضا، خط ترمیناتور مانند گذری گسترده میان روشنایی و تاریکی دیده می‌شود. اما در نزدیکی سطح زمین، این تغییر بسیار تدریجی‌تر است؛ زیرا جو زمین نور خورشید را پراکنده می‌کند و رنگ‌های زیبای گرگ‌ومیش را به وجود می‌آورد. این پدیده یادآوری شگفت‌انگیزی است که در هر لحظه، در نقطه‌ای از زمین خورشید در حال طلوع است، درحالی‌که در نقطه‌ای دیگر در حال غروب است