VaraTaMavara | وراء تا ماوراء

اگه بگم یه زن ۸۰ ساله رو زنده تو سردخانه گذاشتن — باور می‌کنی؟ ژوئیه ۲۰۱۰. لس‌آنجلس. ماریا د خسوس آرویو دچار ایست قلبی شد. بردنش بیمارستان. پزشک‌ها هر کاری کردن. و بعد — رسماً مرگش رو اعلام کردن. جسدش رو گذاشتن داخل یه کیسه. گذاشتنش تو سردخانه. چند روز بعد، وقتی کارمندان آرامستان اومدن دنبالش، چیزی دیدن که انتظارش رو نداشتن. ماریا روی شکم بود. کیسه نیمه‌باز بود. بینیش شکسته بود. صورتش پر از زخم و کبودی بود. پاتولوژیستی که خانواده استخدام کرد به یه نتیجه ترسناک‌تر رسید: ماریا احتمالاً زنده بود وقتی گذاشتنش تو سردخانه. سرما باعث شده بود دوباره به هوش بیاد. تو تاریکی. داخل یه کیسه. تقلا کرده بود. و بعد از هیپوترمیا و خفگی مُرده بود. خانواده دادگاه رفتن. بیمارستان انکار کرد. در ۲۰۱۴، دادگاه تجدیدنظر کالیفرنیا اجازه داد پرونده ادامه پیدا کنه. این پرونده به یکی از ترسناک‌ترین موارد ادعایی اعلام مرگ زودهنگام در تاریخ دادگاه‌های آمریکا تبدیل شد. بعضی وقتا مرگ اشتباه تشخیص داده میشه. سوال اینه — چند بار این اتفاق افتاده که کسی نفهمیده؟ #ماورایطبیعه #پارانرمال #ترسناک

⁨ اسمش تو هیچ کتاب درسی نیست. اما کاری کرد که هزار سال بعد هنوز ازش حرف می‌زنن. ابوطاهر سلیمان گناوه‌ای — جنگ‌سالار ایرانی و حاکم دولت قرمطی — مردی بود از فارس. از گناوه. پدرش ابوسعید جنابی، یه ایرانی دیگه، بنیان‌گذار دولت قرمطیان در بحرین بود. وقتی پدر مُرد، ابوطاهر رهبری رو به دست گرفت. و بعدش تاریخ رو عوض کرد. سال ۹۳۰ میلادی. موسم حج. ابوطاهر در آغاز نتوانست وارد شهر بشه. سوگند یاد کرد که با آرامش اومده. گفت حق همه مسلمانان رو برای ورود به مکه به رسمیت می‌شناسه. دروغ بود. به محض ورود به حصار شهر، سپاهش دست به کشتار حجاج زدن. سواره وارد مسجدالحرام شدن. نمازگزاران رو هجوم آوردن. کعبه رو آتش زدن و به خون حجاج مرده آغشته کردن. اجساد رو در چاه زمزم ریختن. درب کعبه — که پوشش طلا داشت — از جا کنده شد. پوشش کعبه قطعه‌قطعه شد و بین سپاهیان تقسیم شد. و بعد یه کار کرد که هیچ‌کس تو تاریخ اسلام جرئتش رو نداشته بود. حجرالاسود — مقدس‌ترین سنگ اسلام — رو از کعبه کند و با خودش برد. ۲۲ سال اون سنگ پیش قرمطیان موند. ۲۲ سال جای خالیش تو کعبه بود و مردم جای خالیش رو استلام می‌کردن. بعد از این حمله، برای نخستین بار از زمان پیدایش اسلام، مراسم حج نزدیک به ۸ سال متوقف شد — چون حجاج از حمله دوباره قرمطیان می‌ترسیدن. ابوطاهر گناوه‌ای یه ایرانی بود که قدرتمندترین نهاد دنیای اسلام رو به زانو دراورد. ادامه در کامنت اول

۶۳۷ میلادی. ایران زانو زد…اما نمُرد. وقتی قادسیه سقوط کرد، دنیا فکر کرد ایران تموم شد. تیسفون — شکوهمندترین پایتخت دنیای باستان — غارت شد. آتشکده‌ها خاموش شدن. زبان فارسی از مکاتبات رسمی حذف شد. زنان ایرانی به عنوان غنیمت جنگی برده شدن و بهشون تجاوز شد و کتاب‌ها در آتش سوختند… اما یه چیزی رو نمی‌شد سوزوند. هویت ایرانی تو زبان موند. تو شعر موند. تو اسم‌ها موند. تو رسم‌ها موند. فردوسی ۴۰۰ سال بعد با شاهنامه‌اش زبان فارسی رو از نابودی نجات داد — با قلم‌ش، نه شمشیر. اونایی که اومدن ایران رو پاک کنن، نمی‌دونستن که ایران تو خاکشه. تو خون آدماشه. هزار سال گذشت، و ما هنوز اینجاییم…. #ایران #تاریخ #هویت